U bent hier:
Het duiden van de basistaal van een pagina is de eerste stap voor het aangeven van taal in de markup. Er kunnen echter in de inhoud van de pagina Engelse woorden, een Franstalig citaat of de titel van een Duitstalig boek in de inhoud van de pagina voorkomen. De volgende stap is het aangeven van de taal van deze woorden en zinnen in de markup.
Webontwikkelaars en contentbeheerders moeten streven naar het adequaat markeren van afwijkingen van de basistaal in de inhoud van pagina’s. Het specificeren van deze taalafwijkingen in de markup heeft dezelfde voordelen als het specificeren van de basistaal van een pagina.
Geef in de markup taalvariaties in de inhoud van pagina’s aan.
Richtlijn R-pd.15.7
Het markeren van taalwisselingen gebeurt door middel van het lang attribuut dat toe te passen is op vrijwel elk HTML-element. Hier volgen enkele voorbeelden.
lang attribuut (HTML)U kunt uw reactie als <span lang="en">attachement</span> meesturen.
lang attribuut op een citaat (HTML)<blockquote lang="fr">
<p>Raconter tout serait impossible.</p>
</blockquote>
Zoals bij De basistaal van een pagina is beschreven, gebruikt men in XHTML 1.0 het lang attribuut én de xml:lang variant: <blockquote lang="fr" xml:lang="fr">.
Het toepassen van het lang attribuut heeft tot gevolg dat alle tekst en elementen binnen het element met dit attribuut tot die taal worden verklaard.
Beoordeel bij het aanbrengen van taal-markup eerst of er niet al een geschikt HTML-element toepasbaar is op de tekst. Zoals hierboven het p (paragraph) element en het blockquote element (voor blok citaten). Hier kan vervolgens het lang attribuut aan worden toegevoegd. Als er geen geschikt element te vinden is, kan het invoegen van een neutraal element als het SPAN element uitkomst bieden.
In principe zijn woorden die niet voorkomen in het algemene woordenboek van de gekozen basistaal afwijkingen van deze taal. Voor een Nederlandstalige pagina is de Woordenlijst Nederlandse Taal –Officiële Spelling 2005 (Het Groene Boekje) de richtlijn.