Verplicht voor de overheid, een kans voor het bedrijfsleven

De webrichtlijnen zijn verplicht voor de overheid. Niet op basis van een wet, maar op basis van afspraken. Voor het bedrijfsleven zijn ze niet verplicht. Maar ook buiten de overheid zijn ze bruikbaar om ervoor te zorgen dat een website goed wordt gebouwd.

Overheid: gebruik van de webrichtlijnen verplicht

Gebruik van de webrichtlijnen is verplicht voor gemeenten, waterschappen, provincies en organisaties van de rijksoverheid die vallen onder zogenoemde ministeriële verantwoordelijkheid.

Verplicht voor rijksoverheid

Organisaties van de rijksoverheid die vallen onder ministeriële verantwoordelijkheid zijn verplicht om aan de webrichtlijnen te voldoen. Dit is vastgelegd in het kabinetsbesluit Kwaliteit Rijksoverheidwebsites van eind 2006. De aanleiding voor dit besluit was de zorg die de Tweede Kamer eerder dat jaar uitte over de slechte toegankelijkheid van veel overheidswebsites. Uiteindelijk dienden Kamerleden een motie in, waarin het kabinet werd opgeroepen haast te maken met verbetering. De motie vormde de aanleiding voor het kabinetsbesluit. Dit besluit is volledig gebaseerd op de webrichtlijnen en heeft als doel dat alle websites van de rijksoverheid eind 2010 aan de webrichtlijnen voldoen.

Verplicht voor gemeenten, waterschappen en provincies

Ook gemeenten, waterschappen en provincies zijn verplicht om aan de webrichtlijnen te voldoen. Dit is vastgelegd in het bestuursakkoord Nationaal Uitvoeringsprogramma Betere Dienstverlening en e-overheid (NUP). Eind 2008 werd dit akkoord ondertekend door het ministerie van BZK (Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties), VNG (Vereniging van Nederlandse gemeenten), IPO (Interprovinciaal Overleg) en Unie van Waterschappen. De webrichtlijnen maken deel uit van het NUP. De maatregelen moeten er toe leiden dat alle websites van gemeenten, waterschappen en provincies eind 2010 voldoen aan de webrichtlijnen.

Nu nog geen wet, maar…

Door deze twee afspraken zijn de webrichtlijnen weliswaar verplicht voor alle overheidsorganisaties, maar niet op basis van een wet. Een wet is een zware bestuurlijke uiterste maatregel. De overheid heeft ervoor gekozen om eerst te proberen het beoogde resultaat op basis van goede gemeenschappelijke afspraken te verkrijgen. Als resultaten uitblijven, kan er alsnog een wet komen. In de Tweede Kamer is hier in 2009 al op gezinspeeld.

Afspraken in de Europese Unie

In EU-verband zijn afspraken gemaakt over de toegankelijkheid van websites, maar die blijken niet het gewenste effect te hebben. Inmiddels overweegt de Europese Commissie een formele verplichting - bijvoorbeeld via een Europese Richtlijn. 

Bedrijfsleven en non-profit organisaties: niet verplicht, wel aan te raden

Voor het bedrijfsleven en non-profit organisaties zijn de webrichtlijnen niet verplicht, maar ze bieden wel een goede kans om een website van hoge kwaliteit te laten bouwen en grip te houden op dit proces. De webrichtlijnen zijn namelijk gebaseerd op de belangrijkste internationale richtlijnen voor kwaliteit en toegankelijkheid, aangevuld met in de praktijk beproefde oplossingen van professionals op het gebied van het ontwerpen en ontwikkelen van websites. Met andere woorden: ze zijn dus niet alleen voor overheidswebsites bedoeld. Ook voor organisaties buiten de overheid bieden de webrichtlijnen kansen om aan te sluiten bij internationale richtlijnen voor toegankelijkheid en om controle te houden op de kwaliteit van de website.